Μερικοί ειδικοί ισχυρίζονται ότι το σάκι περιέχει 400 αρωματικά συστατικά (ομοειδή) και οι γευσιγνώστες ανέπτυξαν 90 διαφορετικές λέξεις να περιγράψουν μόνο τη μυρωδιά του. Άσχετως με τα παραπάνω, ακόμη και ένας αμαθής και ανεκπαίδευτος ουρανίσκος μπορεί αρκετά γρήγορα να ξεχωρίζει το καλό από το κακό σάκι.
Το καλό σάκι διαθέτει ευδιάκρστη ισορροπία μεταξύ της γλυκύτητας και της ξηρότητας, της ευχάριστης οξύτητας, της πικράδας, της στυφάδας και του αλκοόλ.
Μερικά είναι αρωματικά (με οσμή μήλου, μπανάνας, φράουλας, πεπονιού και άλλων φρούτων), και εμφανίζουν μια λαμπερή διαύγεια στο χρώμα τους, στις αποχρώσεις του κίτρινου.
Καλύτερα είναι να σερβίρεται σε μικρές κεραμικές κούπες που αποκαλούνται tokkuri (ειδικά σχεδιασμένα τραχή γυάλινα μπουκάλια με στενό λαιμό). Αν δεν υπάρχουν διαθέσιμα, μπορούν να χρησιμοποιηθούν μικρές κούπες τσαγιού ή ποτήρια του λικέρ.
Η αξιολόγηση του σάκι είναι όμοια με αυτή του κρασιού. Πρώτα αξιολογείται το χρώμα που κυμαίνεται από ελαφρύ έως φωτεινό φαιοκίτρινο. Το σάκι πρέπει να είναι λαμπερό και ποτέ εξασθενημένο. Έπειτα μυρίστε το για να διαπιστώσετε την ευχάριστη μυρωδιά και το άρωμα.
Μερικά σάκι είναι περισσότερο αρωματικά από άλλα. Σε λίγες περιοχές, αυτοί που το αποστάζουν αποφεύγουν τον αρωματισμό του και παράγουν άοσμα σάκι.